Montmartre'ın kara kedisi

Rodolphe Salis 1881'de, Montmartre'ın eteğinde, 84 boulevard de Rochechouart adresinde bir kabare açtı ve adını Le Chat Noir, yani Kara Kedi koydu. Kabare 1885'te rue Laval'a taşındı. Şarkıcılar, şairler ve ressamlar sahne almaya ve içmeye gelirdi; Erik Satie, Henri de Toulouse-Lautrec ve Guy de Maupassant da bunlar arasındaydı.

En çok bilinen gösterisi bir gölge tiyatrosuydu. Sanatçı Henri Rivière figürleri çinkodan keser, dekorları cam üzerine boyardı; bütün bir oyun baştan sona siluetlerle anlatılırdı.

1896'da Théophile-Alexandre Steinlen bu afişi, Chat Noir'ın Salis'le birlikte çıkacağı bir turneyi duyurmak için çizdi: "Prochainement", yani yakında. Steinlen İsviçreliydi; Lozan'da doğmuş, 1881'de Paris'e gelmişti. Afiş, Paris'te Charles Verneau'nun bastığı, yaklaşık 1,4 metre boyunda renkli bir litografi ve neredeyse tamamını kedi kaplıyor: dimdik, sarı gözlü, başında taç gibi kırmızı bir hale, Salis'in adını taşıyan şeridin üzerinde oturuyor.

Salis 1897'de öldü ve kabare kısa süre sonra kapandı. Kedi ise kabareden uzun yaşadı. Bibliothèque nationale de France, Steinlen'in afişini kabarenin kedisinin en ünlü görüntüsü olarak anıyor; bu görüntü bugün Seine boyunca her yerde ve hediyelik eşya dükkânlarında karşımıza çıkıyor. V&A müzesinin belirttiğine göre, ikisi de hayattayken Steinlen, Toulouse-Lautrec'ten daha ünlüydü.