Gökyüzünü açan küçük kitap

Ocak 1610'da, Padova'da matematik profesörü olan Galileo Galilei teleskobunu Jüpiter'e çevirdi. 7 Ocak'tan 15 Ocak'a kadar, dört küçük ışık noktasının gezegenin çevresinde hareket edişini izledi.

Mart 1610'da gördüklerini Venedik'te, Sidereus Nuncius adlı kısa bir kitapta yayımladı; adı genellikle Yıldız Habercisi diye çevrilir. Ay'ın yüzeyi pürüzlüydü, dağları ve vadileri vardı. Samanyolu "sayısız yıldızdan oluşan bir yığından başka bir şey değildi". Jüpiter'in de dört uydusu vardı; Galileo bunlara hamisi II. Cosimo de' Medici'nin onuruna Medici Yıldızları adını verdi.

Venedik'te Tommaso Baglioni adıyla basılan 550 nüshalık ilk baskı, çıktıktan kısa süre sonra tükendi. Aynı yıl Zacharias Palthenius, Frankfurt'ta daha ucuz ve daha küçük boyda, izinsiz ikinci bir baskı yaptı. Burada görülen başlık sayfası bu baskıdan: "Prostat Francof. in Paltheniano", yani Frankfurt'ta, Palthenius'ta satılır.

Kitap, Galileo'nun Toskana'ya dönüşünün yolunu açtı: II. Cosimo onu kendi matematikçisi ve filozofu olarak atadı.